ทุกวันนี้ถ้าพูดถึงคาราโอเกะ (Karaoke) เชื่อว่าคงไม่มีใครไม่รู้จักสื่อบันเทิงที่ช่วยให้คุณสามารถรู้สึกว่าเป็นเดอะสตาร์หรือบรรดา AF หรือแม้แต่ซุปเปอร์สตาร์ในดวงใจ สื่อบันเทิงชนิดนี้เข้าถึงกลุ่มคนได้ทุกเพศทุกวัย ทุกระดับชนชั้นตั้งแต่คาราโอเกะ ไฮโซเครื่องเสียงราคาเป็นหลักล้าน จนถึง ตู้หยอดเหรียญตามร้านค้าร้านอาหารที่มาแทนที่ตู้เพลง ปัจจุบันสื่อคาราโอเกะพัฒนาไปไกลที่ช่วยให้คุณสามารถ ร้องเพลงออนไลนืพร้อมบันทึกเสียง ส่งผลงานให้เพื่อนๆฟังได้ทันที ดังนั้นคาราโอเกะ จึงเสมือนเพื่อนผู้เป็นสะพานให้คนธรรมดาๆอย่างเราๆกล้าที่จะคว้าไมค์ขึ้นมาโชว์ลูกคอ ผมก็เป็นคนนึงที่ชืื่นชอบการร้องคาราโอเกะโดยเฉพาะเมื่อต้องสังสรรค์กับเพื่อนๆหรือโดนเชิญขึ้นไปร้องบนเวที ตามงานต่างทำไมนะเหรอครับ แน่นอนผมมีเพลงให้เลือกร้องเป็นพันๆเพลง โดยที่ไม่ต้องกังวล เรื่องการจำเนื้อร้องหรือทำนอง แค่ตามองจอ ปากงับเนื้อร้องไปตามสีที่ไล่ไปบนเนื้อเพลง ช่วยให้ผมดำน้ำไปในเพลงได้โดยสบาย เป็นไหมครับ คาราโอเกะ ช่วยให้เราร้องเพลงได้ง่ายขึ้นมากทีเดียว แต่สิ่งที่นักร้องคาราโอเกะส่วนใหญ่ลืมไปก็คือ ทักษะต่างๆที่ต้องใช้ในการร้องเพลงไม่ว่าจะเป็นทักษะการจดจำคำร้อง การนับห้องดนตรี ทำนอง อารมณ์เพลง ล้วนถูกทำลายไปกับวัฒนะธรรมคาราโอเกะทั้งสิ้น บ่อยครั้งที่ผมโดนนักเรียนเรียกร้องให้เปิดคาราโอเกะตอนให้เด็กซ้อมร้องเพลง แต่ผมมักปฏิเสธ เพราะนักเรียนแทบจะไม่ได้ใช้ทักษะใดๆเลยนอกจากตามองดูเนื้อเพลงและหูฟังดนตรี ปากร้องเหมือนหุ่นที่ตั้งโปรแกรมจนขาดวิญญาณ ซึ่งไม่ใช่แค่เด็กนักเรียนเท่านั้นหรอกที่เป็นอย่างนี้ตัวผมเองก็เป็นเช่นกัน ดังนั้นคาราโอเกะจึงเป็นสื่อที่ดีเหมาะสำหรับที่ให้ความบันเทิง แต่หากคุณคิดที่จะฝึกร้องเพลงจริงๆจังๆแล้ว แนะนำว่าร้องกับดนตรี Backing track พร้อมกระดาษ Note เนื้อเพลงจะดีกว่าแน่นอน