toppercool

เพื่อนๆบางคนเริ่มมี Email มาสอบถามเรื่องปัญหาเรื่องเทคนิคการใช้เสียงกันมาบ้างแล้วนะครับ ผมยินดีนะครับ สำหรับทุกคำถาม ทุกคำขอยกเว้นเรื่อง ตังค์ ครับ 555 สำหรับคำถามที่น่าสนใจและดูเป็นประโยชน์ผมก็จะขอนำขึ้นมาแสดงในบล็อก แห่งนี้นะครับเพราะจะได้เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนๆคนอื่นๆด้วย นะครับวันนี้ผมขอนำเมล์จากเพื่อนหนึ่งถามมาว่า ” ถ้าจำเป็นต้องออกงานร้องเพลงในวันที่ไม่ค่อยสบาย และไม่มีเสียง ควรทำอย่างไร “ เป็นคำถามที่น่าสนใจครับ เคยไหมครับบ้างครั้งที่เราจำเป็นต้องแสดงแต่สภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวย ผมก็เคยเป็นนะ อย่างแรก ถ้าหลีกเลี่ยงได้พยายามขอเลื่อนหรืองดจะดีที่สุดนะครับ เพราะลองนึกดูเวลาเราไม่สบายจะสังเกตุไหมว่าเสียงเราจะเปลี่ยนอันนั้นเกิดจากเจ้าเส้นเสียงของเราอักเสบบวมครับ เสียงเราจึงใหญ่ขึ้นไงครับ เมื่อเส้นเสียงบวมเมื่อเราใช้เสียงมากๆจะทำให้เกิดความเสี่ยงมากขึ้นที่จะเสียดสีกันจน เป็นอันตรายครับ ดังนั้นหากหลีกเลี่ยงได้ก็ขอเขาเถอะครับ แต่ถ้ายังไงก็เลี่ยงไม่ได้จริงๆ ให้พยายามหาเพลงที่มี Range เสียงไม่กว้างมาก เพลงที่ต้องโชว์เสียงแบบกระชากคะแนนคนดูก็เลี่ยงไปก่อนละกันนะครับ หาเพลงที่เราร้องสบายๆดีกว่าครับ เพราะเส้นเสียงจะได้ไม่ต้องทำงานหนักมาก หรือหากยังไงก็จำเป็นที่ต้องร้องเพลงนั้นจริงๆ ถ้าร้องกับวงสดก็คุยกับวงนะครับว่าขอเขาปรับ key ลงมาสักครึ่งเสียง หรือ 1 เสียงครับ เพราะถ้า key ต่ำลงเส้นเสียงจะไม่ต้องตึงตัวมากเกินไปจนเกิดการฉีกขาดได้อีกครับ อ้อ เมื่อป่วยไม่ใช่ว่าหลีกเลี่ยงร้องเพลงนะครับ การพูดมากๆ ก็เป็นสิ่งที่ควรระวังด้วยเช่นกันครับ

สืบเนื่องจากบทความก่อนหน้าที่ผมพูดถึงความสำคัญของ “ลมหายใจ” ต่อการปล่อยและควบคุมเสียง และได้ยกตัวอย่างว่าด้วยการ สีไวโอลิน ที่นักเล่นไวโอลิน จะต้องทำการบังคับคันสี เพื่อควบคุม น้ำหนัก ความสั้น,ยาว ของเสียงที่ต้องการเล่น เช่นเดียวกับร่างกายเราก็สามารถเป็นเครื่องดนตรีชิ้นใหญ่ได้เช่นเดียวกับ แต่ก่อนที่ผมจะพูดถึงเรื่องการฝึกบังคับ ควบคุมลมหายใจแห่งชีวิตนี้ เรามาทำความรู้จัก อวัยวะสำคัญๆที่จะประกอบทำงานร่วมกันจนสามารถ สร้างตัวเราให้เป็น เครื่องดนตรี ชิ้นโต ได้เสียก่อน 1. จมูก (Nose) แน่นอนครับทุกคนต้องทราบอยู่แล้วว่าถ้าปราศจากจมูกแล้วเราจะหายใจกันเข้าไปได้อย่างไรล่ะ2. ช่องปาก อย่าลืมครับ ทันทีที่คุณโดนบีบจมูกจนทนไม่ไหวแล้ว ปฏิกริยาอัตโมติที่ไม่ต้องสอนคือคุณจะอ้าปากอย่างกว้างเพื่อขเมิบ อากาศ หรือ Oxygen คำโตๆเข้าไปแทน 3. หลอดลม (Trachea) เป็นส่วนที่ต่ออกมาจากหลอดเสียง ยาวลงไปในทรวงอก ลักษณะรูปร่างของหลอดลมเป็นหลอดกลมๆ ทำหน้าที่เป็นทางเดินของอากาศหรือลมหายใจเรานั่นเอง 4. ปอด (Lung) หน้าที่ของปอดคือ การนำก๊าซ CO2 ออกจากเลือด และนำออกซิเจนเข้าสู่เลือด ปอดจึงมีรูปร่างใหญ่ มีลักษณะยืดหยุ่นคล้ายฟองน้ำ ดังนั้นลมหายใจปกติส่วนใหญ่จึงเข้าสู่ปอดโดยตรง อย่างไม่ต้องสงสัย 5. กระบังลม (Diaphragm) กระบังลมเป็นผนังผังผืดขาดใหญ่ที่กันระหว่างช่องท้องและช่องออก [...]

อ่านจั่วหัวบทความนี้แล้วงงกันไหมครับ เหตุไฉนผมต้องมาบอกให้มารู้จักการหายใจกันอีกทั้งที่ทุกคนน่าจะหายใจได้ตั้งแต่หลุดออกมาจากครรภ์แล้ว ทันทีที่คุณหมอตีก้นให้เราร้องไห้ นั่นหละครับลมหายใจแรกที่ที่เราเรียนรู้ นั่นแปลว่าลมหายใจเป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงให้ชีวิตสามารถดำเนินต่อไป เช่นเดียวกับการใช้เสียง ลมหายใจเป็นต้นกำเนิดของการสรพพชีวิต รวมถึงการใช้เสียงหรือการร้องเพลงด้วยเช่นกัน ผมขอถามดื้อๆ 1 ข้อว่า ท่านทราบกันไหมว่าเสียงนั้นเกิดจากอะไร …………..ติ๊กต๊อก……ติ๊กต๊อก…………. หมดเวลาครับ เฉลยละ เสียงเกิดจากวัตถุกระทบกัน ไม่เชื่อลองเอามือ2ข้างของคุณมากระทบกันแรงสิครับ ก็จะได้เสียงตบมือ ไม่ขอใช้คำว่าปรบมือนะครับเพราะนั่นแปลว่าต้องตั้งใจทำหลายๆครั้งติดต่อกัน หรือลองเอามือไปกระทบที่หน้าของท่านกูได้ ก็จะได้เสียงอีกรูปแบบหนึ่งปนกับความรู้สึกชาอย่างช้าๆ……….แล้วเสียงที่เราพูดหรือที่ร้องเพลงล่ะ เกิดจากอะไรล่ะที่ไปกระทบกัน คำตอบก็คือเจ้าเส้นเสียง(Vocal chords) ที่อยู่ในกล่องเสียง (Larynx) ไงล่ะครับ ลองเดาสิครับว่ามันกระทบกันได้ยังไง ในเมื่อเราไม้ได้เอาอะไรไปดีดเหมือนสายกีต้าร์ซะหน่อย หรือคุณทำได้ไม่นะผมไม่คิดว่าอย่างนั้น สิ่งสำคัญที่ทำให้มันเกิดการกระทบกันจนสั่นสะเทือนเกิดเป็นคลื่นความถี่เสียงได้ก็คือลมหายใจที่เราหายใจเข้าไปนั่นเองไงครับ เพราะฉนั้นถ้าหากว่าคุณอยากได้เสียงคุณความยาว สั้น หนัก เบา ขนาดไหนสิ่งที่จะควบคุมสิ่งเหล่านั้นให้เกิดขึ้นได้ก็คือลมหายใจนั่นเอง หาก นึกไม่ออกลองดูนักไวโอลินดูสิครับ ความยาวหรือสั้นของเสียงไวโอลินที่แสดงอยู่นั้นเกิดจากการที่นักไวโอลินควบคุมคันสีนั่นเอง สำหรับการควบคุมคันสีที่ควบคุมเสียงของเรานั้น ผมขอพูดในบทต่อไปนะครับ

ตลอด 10 ปีกว่าๆที่ผมสอนเทคนิคการใช้เสียงมา หลากหลายประสบการณ์ หลากหลายปัญหาและแนวทางการแก้ไข บ่อยครั้งที่เจอเคสต์หนักๆจนบ้างครั้งก็เหนื่อยมากๆ แต่ไม่เคยท้อนะครับ มาถึงวันนี้ผมอยากจะสร้างที่ๆ ผมสามารถแชร์ประสบการณ์และความรู้ที่พบเจอมาศึกษาลองผิดลองถูกให้กับหลายๆคนที่กำลังสนใจฝึกการใช้เสียงหรือมีปัญหาในการใช้เสียงให้เข้ามาหาข้อมูล มาแชร์ มาเล่า เรื่องราวให้รับรู้กัน อาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นแต่ผมอยากให้จุดนี้ เป็นจุดที่จะเรียงต่อกันจนกลายเป็นเส้น จากเส้นที่เรียงต่อกันจนเป็น แนวทางที่หลายๆคนจะเข้ามาค้นคว้าหาความรู้ เพิ่มเติม ต่อไปได้ ……….. Sing with me